Japon tarihçi ve araştırmacı Seiya Matsuno, Japon ordusunun Çin'e karşı yürüttüğü savaş sırasında gerçekleştirdiği insan deneylerine ilişkin yeni bulgularını açıkladı.
Meiji Gakuin Üniversitesi Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü'nde görev yapan Matsuno'nun araştırmasına göre, İmparatorluk Japon Ordusu Tıp Fakültesi'nde görevli askeri cerrahlar, savaş döneminde akıl hastalığı nedeniyle hastaneye yatırılan Japon askerleri üzerinde insan deneyleri gerçekleştirdi. Deneylerde askerlerin kasıtlı olarak sıtmaya maruz bırakıldığı belirtildi.
Matsuno, söz konusu uygulamanın Japon Ordusu Cerrahlar Birliği'nin insanları yalnızca “araştırma materyali” olarak gören anlayışının bir yansıması olduğunu ifade etti. Araştırmacı, benzer insanlık dışı yaklaşımın Japon ordusunun biyolojik savaş ve insan deneyleriyle özdeşleşen 731. Birimi tarafından gerçekleştirilen deneylerde de açıkça görüldüğünü söyledi.
Deney 1940'ta gerçekleştirildi
Matsuno, araştırmasına ilişkin bulgulara Japon Ordusu Cerrahlar Birliği'nin dergisinde yayımlanan bir makaleyi incelerken ulaştı.
Söz konusu makaleye göre deney, 1940 yılında Japonya'nın Chiba eyaletindeki Konodai Askeri Hastanesi'nde gerçekleştirildi. Deneyin gerekçesi, sıtmanın Japonya içinde yayılmasını önlemeye yönelik araştırma yürütmek olarak açıklandı.
Deney sırasında araştırmacılar, Çin'deki savaş alanlarında sıtmaya yakalanmış askerlerden alınan kanla sivrisinekleri besledi. Daha sonra bu sivrisineklerin, akıl hastalığı nedeniyle hastanede tedavi gören 10 Japon askerini ısırmasına izin verildi.
Araştırmacılar, askerlerin sıtmaya yakalanıp yakalanmayacağını gözlemledi. Deneklerden birkaçının hastalandığı ve 40 derecenin üzerinde ateş, baş ağrısı, vücut ağrıları ve iştahsızlık gibi belirtiler gösterdiği aktarıldı.
731. Birim bağlantısı
Araştırmada ayrıca, Japon Kwantung Ordusu'nun Salgın Hastalıkları Önleme ve Su Arıtma Dairesi'nin, kamuoyunda 731. Birim olarak bilinen yapısının önde gelen isimlerinden Shiro Ishii'nin de deneyin yürütülmesinde rol aldığı belirtildi.
731. Birim, Japonya'nın II. Dünya Savaşı öncesi ve sırasındaki biyolojik ve kimyasal savaş programlarının yanı sıra savaş esirleri ve siviller üzerinde gerçekleştirilen insan deneyleriyle biliniyor.
Matsuno, söz konusu deneyin ciddi etik sorunlar barındırdığını vurguladı. Araştırmacıya göre, deneklerin yalnızca “araştırma materyali” olarak görülmesi başlı başına ciddi bir etik ihlal oluştururken, deneyin bir diğer önemli sorunu deneklerin akıl hastalığı nedeniyle hastanede tedavi gören kişiler olmasıydı.
Bu nedenle Matsuno, söz konusu hastaların deneyin niteliğini ve maruz bırakıldıkları riskleri yeterince anlayabilecek durumda olup olmadıklarının da ciddi bir soru işareti oluşturduğunu belirtti.
Matsuno, tüm bu unsurlar göz önünde bulundurulduğunda deneyin zorlayıcı bir insan deneyi olarak değerlendirilebileceğini ifade etti.
