Mallorca’nın golcüsü Vedat Muriqi, 91. dakikada attığı 2-1’lik golle Real Madrid karşısında takımına kritik bir galibiyet kazandırırken, gol sonrası gözyaşlarına boğulması dikkat çekti.
Mallorca, Real Madrid'i mağlup ederek düşme hattından çıkmayı başardı. Son bir haftada takımda en çok zorlanan isimlerden biri olan Vedat Muriqi oldu. Avrupa'yı şaşırtan bir performansla neredeyse düşme hattındaki bir takımda 19 gole ulaşarak Mbappe'nin sadece dört gol gerisinde yer aldı.
Muriqi, milli takım dönüşü yaşadığı hayal kırıklığının ardından moral olarak düşmüş bir şekilde kulübüne dönerken, kısa süre içinde toparlanarak takımının Real Madrid karşısındaki kritik galibiyetinde başrol oynadı. Karşılaşmada uzun süre önde götürülen skorun eşitlenmesine rağmen dağılmayan Mallorca, son anlarda geliştirdiği atakta Muriqi’nin golüyle sahadan galip ayrıldı.
Pozisyonun gelişiminde takım arkadaşlarının pas organizasyonu dikkat çekerken, Muriqi’nin topu kontrol edip yaptığı net ve etkili vuruş, galibiyeti getiren an oldu. Golün ardından büyük bir duygusal boşalma yaşayan golcü oyuncu, köşe direğine koşarak gözyaşlarına hakim olamadı ve takım arkadaşlarının desteğiyle ayakta kaldı.
Neden ağladı?
Muriqi, son dönemde yaşadığı zorlukların yalnızca futbol sahasıyla sınırlı olmadığını belirtirken, hayatındaki derin izlerin etkisini hâlâ hissettiğini dile getirdi. Küçük yaşta babasını kaybetmesi sonrası ailesinde sorumluluk üstlendiğini ifade eden golcü oyuncu, çocukluk yıllarında savaşın etkilerine tanıklık ettiğini ve zorlu şartlar altında büyüdüğünü aktardı.
Muriqi duygularını şu sözlerle dile getirdi:
“Son iki haftam duygusal olarak çok zordu. 94. dakikada penaltı kaçırdım, Elche’de bir puanı kaybettik. Hayatımın en büyük hayalini, milli takımımla Dünya Kupası’nda oynamayı kaybettim. Burada da 88. dakikada 1-0 öndeyken gol yedik ve sezon gibi başladı ama kötü bitiyor diye düşündüm. Ama bir anda Mateo bana asist yaptı ve o gözyaşları, bu hafta yaşadığım her şey içindi, Kosova ile yaşadıklarımdan sonra. Çok mutluyum. Evet, dışarıdan sert ve kaba görünebilirim ama içimde artık yaşamak isteyen küçük bir çocuk var; çünkü o çocuk yeterince acı çekti.”